Πάνε 13 χρόνια.  Σεπτέμβρης του 2012, όταν για πρώτη φορά πάτησα “δημοσίευση” σε μια ανάρτηση, χωρίς να ξέρω τι ακριβώς κάνω, μόνο με μια βαθιά ανάγκη: να συνδεθώ.

Να συνδεθώ με ανθρώπους που αγαπούν τη δημιουργία. Να μοιραστώ σκέψεις, χρώματα, βελονιές, λάθη και χαρές. Έτσι γεννήθηκε αυτό το blog. Έτσι γεννήθηκε και το Back to Handmade, ως μια επιστροφή, όχι μόνο στο χειροποίητο, αλλά και στον εαυτό μου.

Τώρα, 13 χρόνια μετά, συνειδητοποιώ πως…αυτή η πορεία με οδήγησε σε κάτι πολύ πιο βαθύ: στη σύνδεση που μόνο η αποσύνδεση μπορεί να επιτρέψει.

Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν όλα ροζ. (Ακόμη δεν είναι!)

Η δημιουργία δεν ήταν απλώς ένα χόμπι ή μια απόδραση. Ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει το ξεφλούδισμα. Μέσα στη βοή των “πρέπει”, των κοινωνικών επιταγών, των ρόλων που με είχαν καλύψει σαν στρώματα. Υπήρξαν στιγμές που ένιωθα να έχω χαθεί τελείως. Κι όμως, μέσα από τη δημιουργία άρχισα σιγά-σιγά να επιστρέφω.

Έβγαλα ένα-ένα τα στρώματα που με έκρυβαν (δεν τελειώνει αυτό!). Ξεμάθαινα όλα όσα θεωρούσα πως ήξερα. Καθόλου εύκολο, τεράστιες εσωτερικές μετατοπίσεις. Οι συνήθειες, οι πεποιθήσεις, η σύγχυση, η υπερπληροφόρηση, οι φωνές που σου φωνάζουν να κάνεις, να προλάβεις, να αποδώσεις, να πετύχεις, να φανείς. Οι Σειρήνες και οι Συμπληγάδες – που φέρνω στο νου και χαμογελάω γλυκόπικρα.

Όλα γύρω μου, και μέσα μου, φώναζαν “τρέχα”.
Κι εγώ, κάθε φορά, προσπαθούσα να μείνω.

Με κάθε βελονιά, με κάθε χειροποίητο δημιούργημα, με κάθε λέξη που έγραφα εδώ μέσα, ήταν σαν να ξαναγύριζα λίγο πιο κοντά σε εμένα. Δειλά δειλά…και σαν να θυμόμουν. Όχι μόνο ποια είμαι, αλλά και γιατί ήρθα! Μέσα στην απλότητα: με νήμα, κλωστή, βελονάκι και βελόνα!

Και όσο περισσότερο τολμώ να σταθώ με αλήθεια απέναντι στον εαυτό μου, τόσο περισσότερο μπορώ να σταθώ και δίπλα στους άλλους, ουσιαστικά.

Ξέρεις κάτι; τελικά, η σύνδεση δεν είναι στόχος, είναι η συνεχής εξέλιξη!
Είναι συνέπεια της αλήθειας. Η δημιουργία δεν είναι απόδραση, είναι επιστροφή.
Επιστροφή στο δημιουργικό πλάσμα που γεννήθηκαμε!

Σήμερα, με όλα αυτά τα βιώματα μέσα μου, στέκομαι δίπλα σε κάθε ψυχή που αναζητά τον δικό της δημιουργικό προορισμό. Σε κάθε άνθρωπο που νιώθει την ανάγκη να ξεμαθαίνει, να αποσυνδέεται από τα περιττά, για να μπορέσει να συνδεθεί με το ουσιαστικό. Με τον εαυτό του, τους άλλους, τη ζωή.

Γιατί η δημιουργία, βαθιά μέσα μου το πιστεύω, είναι διαδρομή αναγέννησης.
Και μέχρι να σπάσει η ψευδαίσθηση της μοναξιάς, θυμήσου: δεν χρειάζεται να τη διασχίζεις μόνη σου.

Αν είσαι εδώ και διαβάζεις αυτό το πρώτο ποστ της ανανεωμένης μου σελίδας (και εαυτού!), σε ευχαριστώ.
Είσαι μάρτηρας της διαδρομής μου, της δημιουργικής που γίνεται τέχνη!

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα;
Το μόνο σίγουρο: ένα βήμα πιο κοντά στην αυθεντικότητα – σταθερά και ασταμάτητα.

Με ευγνωμοσύνη,
Φωτεινή

💬 Αν θέλεις, άφησέ μου ένα σχόλιο.
Πες μου: Τι σημαίνει για σένα “επιστροφή στο χειροποίητο”;

Αν κάτι μέσα σε αυτό το κείμενο αντήχησε και στη δική σου καρδιά,
μοιράσου το με έναν άνθρωπο που ίσως χρειάζεται να θυμηθεί πως… η επιστροφή στον εαυτό ξεκινά πάντα από κάτι απλό.